درد ...

 

ای آن که داده یی دل دریـــــایی مـــــــرا

دادی به من تو فـــطـرت ِ گــــویایی مرا

از ابروسنگ وســایه برون آ سخن بگو

پایان ببـخـش غــــایت ِ تنــــــــهایی مـرا

هـرشب اگر به در بزنم ، های و هوکنم

قابوچی منکـر اســت شـناســـــــایی مـرا

یک ذره درد هم به ملایک حـــوالـه کن

دانی که ســـرحــدیست تـــــوانا یی مـرا

عیسی که نیستم ،به صلیبم نکَش نکُش

ننـویــس باز قصــهء رســـــوایی مــــرا

ازمن مخـواه به کــوه بیـــایم به دیـدنـت

موسی نـییم ، ببـخش تــو بی پایی مـــرا

من آخـرین شـــبانم و تنـــها نشـسـته ام

بشــنو شبی تو نالهء شـهنــــــایی مـــرا

در روز روز هفته دل اندر دلم شکست

از یاد برده یی تـو دل آســـــــایی مـــــرا

درگیرودار فاجعهء جنگ ومرگ و میـر

دادی به مـن قبـــــالهء بی جایی مــــــرا

این اصل فصل ووصل درآخرچه میشود

رویا گرفتــه منطــق ِ رویــایی مـــــــــرا

گرمن به قصدپرسش خودپرده پس زدم

نادیــده گیــر مــــدرک ِ دانـــــــایی مــرا

**  **  **

  حشمت امید   

فصل برف و سرمای سال 2010   مونشن


خلقت ِ زن ، خلقت ِ عشق

معـجزه ...

ای زن طلــوع روشن فـــردای من تـویی
اصـل ِ بقـا تو هستی و دنیــای من تـویی

شهکار ِ معجـزات خدا این وجود توسـت
صد بار گفتــه ام که مسیحـای من تویی

دانم ، ترا ز پیـکر من کــرده اند جــــــدا
همـزاد ِ آســــمانی و همتـــای من تـویی

یک نیم ِ من به هستی پیچیده گم شدست
یک نیم ِ پر سخاوت و پایای من تــــویی

هم تکیه گاه ِ شانهء من شانه های توست
هـم شــیمهء زلال به رگ هـای من تویی

در جــزر و مـد ِ زنــــدگی ِ بی ثـبات مـن
آن بیکـــران کـــرانهء دریـای من تــویی

با هر بهـــانه روی بیـارم اگــر به شعـر
یاقــوت آتشــین غــــزل های من تـــویی

مهتاب کیست ابر چه باشد ستاره چیست
خـورشـید من ، یگــانهء زیبای من تویی

تنها به نام توست که شب میشود سحـر
تمـــرین بامــدادی لبــــهای مــن تـــویی

گـاهی که از زیادی غـــم ، یخ زند دلــــم
آتشـفشان ِ داغ ِ نفـس هــــای من تــویی

هـرروز بیش وبیش مرا میکشی به خود
انگیـــــزهء تسـلسـل رویای من تـــــویی

هم جــامه هـای بخـت مرا بخـیه میـزنی
هم پاسـدار اطلــس و دیبـای من تـــویی

گر گفته ای نگفته نهفته ست در دلـــــم
افسانه خوان دیـــدهء گــویای من تـــویی

تهداب کاخ زندگی از سنگ صبر توست
تندیـس پر وقـار و شکیــبای من تــویی

می افگنم به پای تو من جوشـن ِ غـرور
شـرمم مبـاد هیـچ که مـولا ی من تویی

ای زن ... ای زن !

** ** **
حشمت امید
22 دسامبر 2009 مونشن